سازمان امور مالیاتی کشور با صدور بخشنامه شماره ۲۰۰/۱۴۰۵/۵۹ مورخ ۲۷ مهر ۱۴۰۵، بند سوم بخشنامه پیشین درباره مصادیق عدم شمول مالیات حقوق را اصلاح کرد. بر اساس این اصلاحیه، پرداختهایی که مطابق موافقتنامه با سازمان برنامه و بودجه انجام میشوند و همچنین مزایایی که سقف یا مبلغ آنها به تصویب هیئت وزیران یا شورای عالی کار میرسد، در چارچوب این بخشنامه در حدود متعارف شناخته میشوند.
از جمله مزایای مورد اشاره میتوان به کمکهزینه مسکن، کمکهزینه عائلهمندی، حق اولاد و کمکهزینه اقلام مصرفی خانوار (بن خواربار) اشاره کرد. درباره سایر پرداختیها نیز تشخیص حدود متعارف بر اساس اسناد و مدارک، قوانین و مقررات و آرای دیوان عدالت اداری انجام خواهد شد.
این اصلاحیه برای واحدهای مالی و حسابداری شرکتها اهمیت دارد؛ زیرا نحوه طبقهبندی مزایای کارکنان میتواند بر محاسبه مالیات حقوق و تنظیم فهرستهای مالیاتی اثر بگذارد. بنابراین، کارفرمایان و مسئولان حقوق و دستمزد بهتر است رویههای محاسباتی خود را با مفاد بخشنامه جدید تطبیق دهند.