حساب‌های اجاره‌ای در حالی به یکی از مسیرهای انتقال وجوه حاصل از کلاهبرداری تبدیل شده‌اند که احراز هویت مشتری در زمان افتتاح حساب انجام می‌شود؛ اما مسئله اصلی، نحوه نظارت بر حساب پس از افتتاح است.
تغییر ناگهانی در رفتار مالی مشتری، دریافت وجوه از حساب‌های متعدد و انتقال سریع پول می‌تواند از جمله نشانه‌های فعالیت‌های پرریسک باشد؛ الگوهایی که شناسایی به‌موقع آنها می‌تواند در پیشگیری از سوءاستفاده مالی نقش داشته باشد.
سؤال اینجاست که بانک‌ها تا چه اندازه این الگوهای غیرعادی را در جریان فعالیت حساب‌ها شناسایی می‌کنند و آیا سازوکارهای نظارتی آنها می‌تواند پیش از انتقال وجوه مشکوک، زمینه مداخله و بررسی بیشتر را فراهم کند؟
